انتظارات شما از دندانپزشکی چیست؟
وقتی به مطب دندانپزشک فکر میکنید، چه چیزی به ذهنتان میآید؟ آیا یک اتاق انتظار با رنگهای خنثی و مجلات قدیمی را تصور میکنید؟ آیا صدای متهای که با دندان برخورد میکند را میشنوید؟ آیا سوزن را میبینید؟ هر تصویری که در ذهن داشته باشید، احتمالاً مشتاق جلسه بعدی خود در مطب دندانپزشکی نیستید.
چرا از دندانپزشکی میترسیم؟
دلایل زیادی میتواند وجود داشته باشد، اما یکی از اصلیترین آنها احتمالاً درد است – چه درد واقعی، چه درد خیالی. یک مطالعه در مورد ارتباط بین درد و اثر دارونما (پلاسیبو)، مطب دندانپزشکی را بهعنوان محیط آزمایشی در نظر گرفت. یافتههای این تحقیق شواهد بیشتری از توانایی ما برای شفای خودمان ارائه میدهد.
مطالعهای دربارهی اثر دارونما در دندانپزشکی
در این مطالعه، پژوهشگران دانشگاه تورین در ایتالیا، به بیماران در دو روز متوالی تزریق داخل وریدی مورفین دادند تا به آنها در کنترل درد ناشی از عملهای دندانپزشکی کمک کند. اما در روز سوم، همان بیماران تحت روشهای مشابه قرار گرفتند، اما این بار به جای مورفین، تزریق سالین (محلول نمکی) دریافت کردند، در حالی که به آنها گفته شد که این دارو یک مسکن قوی است.
نتایج شگفتانگیز این آزمایش
بیمارانی که این دارونما را دریافت کردند، تحمل درد بسیار بیشتری از خود نشان دادند، حتی بیشتر از زمانی که مورفین واقعی دریافت کرده بودند! کمی به این موضوع فکر کنید: اثر دارونما در درمان درد مؤثرتر از خود مورفین بود. در این حالت، بدن انسان توانست با تولید مسکنهای طبیعی خود، بهتر از یک داروی شیمیایی عمل کند.
آزمایشی دیگر روی بیماران پارکینسون
در یک مطالعهی دیگر، پژوهشگران به ۱۲ بیمار مبتلا به پارکینسون گفتند که قرار است یک داروی جدید دریافت کنند که به مغزشان کمک میکند دوپامین بیشتری تولید کند. اما تفاوت اینجا بود که به نیمی از بیماران گفته شد که این دارو ۱۵۰۰ دلار قیمت دارد، در حالی که به نیم دیگر گفته شد که قیمت آن ۱۰۰ دلار است. در واقع، همهی آنها محلول نمکی (سالین) دریافت کردند.
نتایج حیرتانگیز آزمایش پارکینسون
پژوهشگران دریافتند که بیمارانی که “داروی گرانتر” را دریافت کردند، عملکرد بهتری در تستهای حرکتی داشتند نسبت به کسانی که تصور میکردند “داروی ارزانتر” دریافت کردهاند! البته هیچیک از این دارونماها به اندازه داروی واقعی (لوودوپا) مؤثر نبودند، اما جالب اینجا بود که اثر “داروی گرانتر” بسیار نزدیک به داروی واقعی بود!
چگونه انتظار، واکنش بدن را تغییر میدهد؟
این دو مطالعه، با وجود تفاوتهایشان، یک مفهوم اساسی را نشان میدهند: انتظار. هر دو گروه از شرکتکنندگان باور داشتند که تزریقی که دریافت کردند، در بهبود وضعیتشان مؤثر خواهد بود. بیماران در مطالعهی دندانپزشکی بهطور مستقیم به اثر دارو باور پیدا کردند، در حالی که بیماران در مطالعهی پارکینسون این نتیجه را از فرضیهی خودشان دربارهی قیمت دارو برداشت کردند.
اثر انتظار بر شیمی بدن
انتظار، فرآیند آزادسازی مواد شیمیایی طبیعی بدن را آغاز میکند. در مطالعهی اول، بیماران چندین بار مورفین دریافت کرده بودند، بنابراین بدن و ذهنشان نحوهی تأثیر این دارو را به خاطر سپرده بود و بهنوعی شرطی شده بودند. وقتی دارونما جایگزین شد، تنها پیشنهاد یک مسکن قوی جدید، کافی بود تا همان واکنشهای ذهنی و جسمی را در بدن آنها فعال کند.
چگونه انتظارات ما، زندگیمان را شکل میدهند؟
بیایید به پرسشی که در ابتدای مقاله مطرح شد برگردیم. چرا مطب دندانپزشکی برای بسیاری از ما ترسناک است؟ آیا ممکن است که خودمان را از قبل آماده کردهایم که بدترین چیز ممکن را انتظار داشته باشیم؟ اگر اینگونه باشد، نباید تعجب کنیم که انتظارات ما به واقعیت تبدیل میشوند. پس آیا تغییر انتظارات ما میتواند نتایج متفاوتی در تمام ابعاد زندگیمان به همراه داشته باشد؟
چگونه از قدرت انتظار برای تغییر استفاده کنیم؟
در کارگاههایی که در سراسر جهان برگزار میکنیم، از همین اصول برای کمک به افراد استفاده میکنیم تا بدن خود را شفا داده و واقعیت زندگیشان را تغییر دهند. وقتی از مردم میخواهیم که “انتظار غیرمنتظره را داشته باشند“، اتفاقی شگفتانگیز رخ میدهد: چیزی کاملاً جدید در زندگیشان پدیدار میشود. چراکه اگر قادر به پیشبینی چیزی باشیم، یعنی آن چیز جدید نیست.
شما هم امتحان کنید!


