روزهایی سرشار از کمال
قلب نقطه تلاقی دوگانگیهاست؛ جایی که تضادها به هم میرسند. این مرکز مغناطیس است. زمانی که مرکز قلب فعال میشود، نوعی آگاهی متفاوت ایجاد میشود. این همان مرکزی است که خداوند در درون ما متولد میشود. و امضای الهی، کمال است.
اگر قلب مرکز کمال باشد، پس از این آگاهی هیچ کمبودی یا جدایی وجود ندارد. هیچ دوگانگی یا تضادی نیست. هیچ ذهن تحلیلی وجود ندارد. و اگر کمبودی نباشد؛ اگر کمال باشد؛ پس احساس میکنیم پر شدهایم. قدرت قلب را تجربه میکنیم. و آن قدرت… عشق است.
بسیاری از ما زمانی که برای اولین بار وارد این مسیر میشویم، احساس میکنیم که نمیتوانیم قلبمان را باز کنیم. در ذهن تحلیلیمان گرفتار میشویم و فکر میکنیم که باید تکنیکی را بیاموزیم. اما در حقیقت، باز کردن قلب یک انتخاب است – انتخابی برای احساس عشق. انتخابی برای آسیبپذیر بودن.
در این سطح از تجلی، بهترین راه برای پیشرفت در فرآیند باز کردن قلبهایمان، انتخاب دیگری است؛ انتخاب بخشیدن خود به دیگران. و هیچ زمانی بهتر از ایام تعطیلات برای تمرین بخشیدن وجود ندارد… ایام “مقدس” … فصل کمال … روزهای کاملاً الهی.
بخشیدن به طور طبیعی عشق و کمال را تجسم میبخشد. عمل ساده بخشش هورمونی به نام اکسیتوسین آزاد میکند که باعث یک واکنش زنجیرهای فیزیولوژیکی و شیمیایی میشود که در نهایت شریانهایی را که به قلب میروند، متسع میکند. زمانی که این اتفاق میافتد، قلب بیدار شده و فعال میشود.
این مدیتیشن کوتاه 17 دقیقهای به شما کمک میکند تا به احساسی قلبی از کمال الهی وصل شوید و سپس، از آن جایگاه پر بودن، احساساتی را پرورش دهید که به شما کمک میکند قلبتان را به روی دیگران باز کنید. شما ترغیب خواهید شد تا ارتباط برقرار کرده و پیوند ایجاد کنید؛ تا در ارتباط باشید؛ تا بدهید.
وقتی دیگران احساس عشق میکنند – وقتی احساس میکنند عشق شما را دریافت میکنند – هیچ هدیهای بزرگتر از این نمیتوانید بدهید. دادن به یک روح تنها برای عشق، در واقع هدیه دادن به آنها از جنس زندگی است.
در روح این “روزهای کاملاً الهی”، از قلب خود برای دیگران بدهید… و روح خود را بیدار کنید.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.